خدا و جهان ( توحيد ) و انسان و جهان خراميدن اختر و ماه و مهر و اين گردش جاودانى سپهر مپندار كارامش خودسرى است سراپردهء اين جهان سرسرى است در اين پرده يك رشته بيكار نيست سر رشته بر كس پديدار نيست نه زين رشته سر مىتوان تافتن نه سررشته را مىتوان يافتن سر رشته را آن كسى يافته است كه خود رشته را اينچنين بافته است ( نظامى ) . يكى مرغ بر كوه بنشست و خاست برآن كه چه افزود و از وى چه كاست